یاد خاطره ها
به نام خدا
به این تصویر نگاه کنید
یکی از وسایلی که ما بچه ها در دهه شصت اینو درست می کردیم. اسمش را ماشین می گذاشتیم.
ساده ترینش دوتا چوب و یک چرخ بود.
این علاوه بر اینکه وسیله بازی ما بود، وسیله ی حمل و نقل هم بود. باهاش بار جابجا می کردیم.
مثلا برای گاو و گوساله توی خونه، سرشاخه درختان را می گرفتیم و اصطلاحاً بهش "چَرده" می گفتیم و چرده را پشت این چرخ دستی(ماشین خودمون) می گذاشتیم و به منزل می آوردیم.
جالب اینجاست که ماشینمون از جاهای صعب العبور و سنگلاخی و شیب زیاد عبور می کرد.
یکی از مشکلاتی که داشتیم، پیدا کردن چرخ مناسب برای این بود. چرخ را از چرخ های اسقاطی سه چرخه های کودکان می بایست بگیریم که پیدا کردن سه چرخه در کتریم امری محال بود
بعضی ها چرخش را از چوب درست می کردند و بدین شکل که یه چوب با ساقه گرد پیدا می کردند و باید دو برش مناسب بهش بدن تا یک استوانه کوتاه تهیه بشه و وسط اون را سوراخ می کردند و به عنوان چرخ استفاده می کردند.
به هر حال یکی از سرمایه های ما در اون دوران همین ماشین بود.
یادشان گرامی باد و در پناه خدا سالم باشند.
چپچپا
کتریم روستایی است در بخش دودانگه از شهرستان ساری که زادگاه اینجانب نیز می باشد.