منطقه دودانگه که یک منطقه ی بسیار زیبا در دامنه شمالی رشته کوه البرز و قسمت جموبی شهرستان ساری قرار دارد علی رغم داشتن زیبایی های چشم نواز و چشم اندازهای بی نظیر ، آثار تاریخی و ... متاسفانه همچنان از محرومیت  برخوردار بوده و این امر باعث گردیده تا روستاهای آن خالی از سکنه جوانان بوده و ساکنین آن را سالمندان و بعضا میانسالان تشکیل می دهد . در سالهای اخیر شاهد ساخت و سازهای جدید با رنگ و لعاب زیبا در منطقه هستیم که شهرنشینان بومی و غیر بومی در آنجا ایجاد کردند تا تعطیلات را در آنجا سپری نمایند که البته جای خرسندیست.

نکته ی بسیار مهم محرومیت دودانگه است  ، یکی از این فقدان ها ، مراکز بهداشتی  و درمانی می باشد و اگر هم مرکزی در محمدآباد یا جای دیگر باشد ، بدون امکانات ، تجهیزات و دارو و ... می باشد . بارها و بارها به آنجا مراجعه کردیم ولی دریغ از امکانات .

دیگر مشکل مهم منطقه ، راه ارتباطی آن با شهرهای همجوار به خصوص ساری هست که متاسفانه فقط سیاهی آسفالت را دارد و پر از چاله و دست انداز و ... می باشد ( ناگفته نماند که اخیرا بخشی از این جاده روکش آسفالت شده و چاله های عمیق و خطرناکش حذف شده و هنوز در جاهایی این مشکل باقی هست.) . یکی از دلایل عمده تخریب جاده ها ، تردد بی رویه کامیون حمل چوب از جنگل های منطقه دودانگه هست . هر روز شاهد تردد این کامیون ها هستیم در صورتی که شاید این جاده ظرفیت این ماشین های سنگین در این حجم رفت و آمد را نداشته باشد.

هنگامی که این منابع ارزشمند از منطقه خارج می گردند چرا بابت آنها نباید عوارضی دریافت شود و بابت ترمیم هرساله جاده ها هزینه شود؟

یکی دیگر از مشکلات منطقه  و شاید بعضی از روستاها ، خطوط ارتباطی تلفن هست که متاسفانه حد اقل یک هفته در ماه یا قطع است یا خرابه یا قطعه . نیازی که امروز یکی از نیازهای اساسی انسانها شده است ارتباط مجازی هست که متاسفانه به صورت صحیح در منطقه وجود ندارد.

ضعف برق در روستا ها و عدم تقویت ترانس ها و شبکه های داخل روستا ، دیگر مشکلات اکثر روستاها است . هنگامی که روستاهای منطقه برق دار شدند و اکثرا هم در دهه 60 این اتفاق افتاد ، نصب ترانس و شبکه سازی بر اساس نیاز آن روز بوده که خانواده ها فقط برای روشنایی استفاده می کردند ولی اکنون با توجه به اینکه خیلی از لوازم منازل برقی می باشد این نیاز دو چنئان شده و شبکه فعلی جوابگو نیست.

البته مشکلات و محرومیت ها زیاده ولی این چند مورد جدی به ذهن حقیر رسیده که در این صفحات محدود نگاشته شد.

ناگفته نماید که بعد از انقلاب اسلامی کارهای عمرانی زیادی انجام گردید که واقعا جای تقدیر دارد . جاده سازی ها ، انتقال برق ، مخابرات ، لوله کشی آب شرب ، ساخت مدارس و ....

در پایان از آنجاییکه که در دهه سوم انقلاب هستیم و همه می دانیم که برای این انقلاب و نظام ، خونهای گرانبهایی ریخته شده است و موید این گفته ، چهره های نورانی و تابناک جوانان شهیدی است که در ورودی هر روستای دودانگه مانند ستاره می درخشند . جوانانی که از قشر مستضعف و خانواده روستایی برخاسته و برای این نظام جانفشانی کردند بر گردن ماها حق دارند. ما و تمامی مسئولین مانند بخشدار منطقه ، نماینده مجلس و ... باید پیگیر حل مشکلات فوق باشند

تصاویری از زیبایی ها و چشم اندازهای دودانگه که محرومیت منطقه در زیر این زیبایی ها پنهان شده است.

نمایی از دشت فریم در یک روز زمستانی 

شالیزار

منطقه ورگینوا ( گرگین آباد)

سد شهید رجایی

برج تاریخی رسکت

نمایی از منطقه بنافت