قابل توجه دوستان عزیزم عرض کنم که اگر جایی ما از افتخارات گذشته ی خود حرفی زدیم یا مطلبی نوشتیم این به این معنا نیست که ما نباید در حال حاضر حرکتی نماییم یا کاری کنیم. خیر . یاد از گذشتگان باید مبنای کار بوده و اکنون اقدامی نمود. بعضی از وقتها ، برخی از دوستان انتقاد می کنند که چرا بعضی از کتریمی ها می گویند که کتریم مهد علم بود و افرادی مانند آیت الله باکویی و ... در آنجا بودند و فلان و بهمان. آنها آن موقع بودند چه سودی برای الان دارد؟ و ...

این سخن دقیقا درسته 

اگر گذشتگان خوب بودند این موضوع تمام شد . باید دید که هم اکنون چه کسانی منشا خیرند و در نشر علم تلاش می کنند یا در عمران و آبادی می کوشند و همچنین جوانانی که در راه علم و هنر و فن و کار با روزی حلال و ... کوشش می کنند باید قدردان آنها بود و ازشان نام برد تا عبرتی برای دیگران باشند و هم اینکه آیندگان از آنها الگو بگیرند . خیران بزرگی که هم اکنون برای کتریم زحمت می کشند ( افرادی مانند حاج آقای حقانی و ... ) ، جوانانی که در دانشگاه تحصیل می کنند ، جوانانی که در راه هنر می درخشند ، کسانی که در کسوت معلمی تلاش می کنند ، کارگران و کشاورزان عزیزی که عرق می ریزند و سایر بزرگواران همه از افتخارات ما هستند و خواهند بود. ماندن صرف در گذشته نه تنها خوب نیست بلکه حرکت را از انسان می گیرد.

به امید حرکتهای نو